donderdag, september 08, 2016

De grandeur

kartonnen geur in je huid versmelt 
doordrenkt zweet als verloren hoop 
verbrast door geuzelambiekskes 
heeft je waardigheid stem verloren 

tien jaar trottoirs en parkbankjes vervloekt 
jij, de grand seigneur een verstild figurant 
loop je krommer dan atlas ooit deed 
groef je eigenzinnigheid zijn eigen graf 

je zuchten verloochenen je jobsgeduld 
het curieuze grahambrood kaamt al dagen 
alleen het koperstuk in je hand herinnert 
de grandeur die overvloedigheid betaalde 

Geen opmerkingen: